تعیین ظرفیت چرا، یکی از اساسی ترین موارد در اداره مرتع است و عدم رعایت آن، یکی از عوامل تخریب مرتع است. هدف از این پژوهش، تعیین ظرفیت چرا در مراتع طالقان میانی در قالب سیاست کوتاه مدت است تا عواملی که در محاسبه ظرفیت چرا باید اعمال شود، مورد توجه قرار گیرد و بتوان علاوه بر حفاظت، به بهبود وضعیت مرتع نیز کمک کرد. نمونه برداری در خرداد ماه 1392، از پوشش گیاهی با روش تصادفی-سیستماتیک انجام و مقدار تولید علوفه در هر تیپ گیاهی به تفکیک گونه های قابل چرای دام از هر سه کلاس خوشخوراکی I, II, III، برداشت شد. بعد از آن، حد بهره برداری مجاز تعیین وسپس ظرفیت چرای کوتاه مدت، به روش محاسبه انرژی روزانه مورد نیاز دام و با توجه به کیفیت علوفه تعیین شد. نتایج حاکی از آنست که ظرفیت چرا در منطقه از 0 تا 1534 رأس گوسفند نژاد فشندی در طول فصل چرا (4 ماه) تغییر می کند. مساحت لازم برای چرای یک رأس گوسفند نژاد فشندی در طول فصل چرا از 92/1 تا 63/8 هکتار متغیر است. بطور کلی بر مبنای نتایج، ظرفیت چرای تمام مراتع مورد مطالعه در طول فصل چرا (4 ماه)، معادل 6802 رأس گوسفند بالغ نژاد فشندی است که برای چرای یک رأس گوسفند بالغ نژاد فشندی، بطور متوسط 76/3 هکتار از مراتع منطقه توصیه می شود و این در حالی است که ظرفیت چرا در مراتع مورد مطالعه برای مراتع با وضعیت خوب، تقریبا برابر با 145 راس گوسفند نژاد فشندی در هر هکتار و برای مراتع با وضعیت ضعیف، برابر با 19 راس دام در هکتار است. از این-رو در محاسبه ظرفیت چرا لازم است به خوشخوراکی گیاهان، حد بهره برداری مجاز، کیفیت علوفه و تفاوت در نیاز روزانه دام بسته به وزن دام چراکننده در مرتع و میزان تحرک آن نیز توجه نمود. بنابراین تحقیق حاضر سعی دارد توجه همکان را به این نکته معطوف دارد که در محاسبه ظرفیت چرائی مرتع باید به همه عوامل تاثیر کذار توجه گردد.

اثر چرای کوتاه مدت (یک فصل چرا) بر تغییرات مواد آلی و عناصر نیتروژن، فسفر، پتاسیم و وزن مخصوص ظاهری خاک در انتهای فصل چرا در چراگاه Bromus tomentellus در سال 1379 در ایستگاه همندآبسرد مورد بررسی قرار گرفت. در این تحقیق از دو سیستم چرای مداوم و تناوبی و چهار شدت چرای سبک، متوسط و سنگین و بدون چرا استفاده گردید. دام مورد استفاده در این بررسی گوسفند نژاد سنگسری بود که بطور شبانه  روزی در قطعات چراگاه نگهداری شد. در انتهای فصل چرا از هر تیمار چرایی تعداد 12 نمونه خاک اخذ و جهت سنجش مقدار ماده آلی و عناصر نیتروژن، فسفر، پتاسیم و وزن مخصوص ظاهری به آزمایشگاه ارسال شد. مقایسه میانگین تیمارها با روش آزمون t و در سطح اعتماد 5% انجام شد. نتایج حاصل نشان داد که اعمال چرای کوتاه مدت بر پارامترهای مورد بررسی اثر گذاشته به قسمی که در هر دو سیستم به تناسب افزایش شدت چرا بر میزان کوبیدگی خاک افزوده شد. بیشترین افزایش مربوط به سیستم چرای مداوم و تیمار چرای سنگین بود. در مجموع چرای کوتاه مدت بر مواد آلی و عناصر نیتروژن، فسفر و پتاسیم خاک چراگاه نیز اثر گذاشته به قسمی که در هر دو سیستم میزان ماده آلی خاک با افزایش شدت چرا تا حدودی کاهش یافت لیکن تفاوت تیمارها از نظر آماری معنی دار نبود. تغییرات نیتروژن خاک نیز در هر دو سیستم رندی مشابه تغییرات ماده آلی خاک داشت. اما مقدار کاهش آن در سیستن چرای مداوم کمتر از سیستم تناوبی بود. مقدار فسفر خاک در سیستم چرای مداوم بیشتر از شاهد و در سیستم چرای تناوبی کمتر از آن بود. مقدار پتاسیم خاک در هر دو سیستم چرا کمتر از شاهد بود. لیکن سیستم چرای تناوبی سبب کاهش بیشتر این عنصر نسبت به سیستم مداوم شد.

تخریب اراضی، فرسایش خاک و تولید رسوب مراتع از مشکلات جدی کشورهای در حال توسعه محسوب می شود. در همین راستا تیمارهای مختلف مدیریتی برای کاهش پیامدهای ناشی از آنها صورت می گیرد. حال آن که ارزیابی نقش تیمارهای مورد بررسی در مهار پیامدهای مذکور کمتر مورد توجه قرار گرفته است. از این رو تحقیق حاضر به منظور بررسی اثر مدیریت قرق کوتاه مدت و چرای آزاد بر میزان تولید رسوب بخشی از مراتع ییلاقی کدیر واقع در جنوب شرقی نوشهر در ارتفاعات البرز مرکزی به عنوان نماینده ای از شرایط عمومی حاکم بر مراتع ییلاقی شمال کشور مورد توجه قرار گرفت. میزان رسوب تولید شده در پلات های آزمایشی 0.25 متر مربع و با سه تکرار در هر ماه با استفاده از باران ساز با شدت 1.6 میلی متر در دقیقه اندازه گیری شد. سپس میزان رسوب تولید شده در هر بارش در هر کدام از تیمارها با استفاده از تجزیه واریانس و مقایسه عملکرد تیمارها با استفاده از آزمون دانکن انجام شد. تجزیه و تحلیل مقادیر رسوب خروجی از پلات های دو تیمار موید اختلاف معنی دار میانگین آنها در سطح اعتماد بیش از 95 درصد بود. همچنین نتایج نشان داد که میزان وزن و غلظت رسوب از تیمار چرای آزاد به طور متوسط 1.62 برابر میزان وزن و غلظت رسوب در تیمار قرق کوتاه مدت است.

محاسبه اصولی ظرفیت چرا، مستلزم در نظر گرفتن عوامل مؤثر بر آن است. در این پژوهش با مورد توجه قرار دادن عوامل مؤثر بر ظرفیت چرا، مدل ظرفیت چرای بلندمدت مراتع طراحی گردید و بر اساس آن ظرفیت بلندمدت مراتع نیمه خشک گلستانکوه، وردشت و پشمکان محاسبه شد. تعیین ظرفیت چرا توسط مدل پیشنهادی، در چهار مرحله شامل برآورد متوسط خوب تولید، محاسبه انرژی متابولیسمی در دسترس، محاسبه نیاز روزانه دام و محاسبه ظرفیت چرا انجام گردید. نتایج نشان داد که با توجه به وضعیت خشکسالی رویشگاه ها و به تبع آن نوسان تولید علوفه در سال های مختلف، نمی توان با یکبار اندازه گیری تولید، ظرفیت چرا را برای بلندمدت محاسبه کرد. از این رو، متوسط خوب تولید رویشگاه ها مشخص و بر مبنای آن ظرفیت بلندمدت محاسبه شد. متوسط خوب تولید رویشگاه های گلستانکوه، وردشت و پشمکان در یک دوره آماری 7-6 سال، به ترتیب 425، 8/263 و 3/343 کیلوگرم در هکتار برآورد شد که مرتبط با سال های 1385، 1380 و 1381 (سال های نرمال از نظر بارندگی) می باشند. ظرفیت چرای بلندمدت رویشگاه ها بر مبنای متوسط خوب تولید، در یک دوره چرایی چهارماهه 8/0، 3/0 و 5/0 واحد دامی در هکتار محاسبه شد که به ترتیب متعلق به مراتع گلستانکوه، وردشت و پشمکان بود و به گونه ای می باشد که اگر 12 ماه پیاپی در منطقه خشکسالی اتفاق بیفتد، در عین حال که به پوشش گیاهی صدمه ای وارد نخواهد شد، دامدار هم متوجه خسارت چندانی نمی شود و مجبور به فروش بیش از اندازه دام های خود نخواهد بود. بر این اساس، مساحت لازم برای چرای یک واحد دامی، در مراتع گلستانکوه، وردشت و پشمکان 3/1، 3/3 و 2 هکتار پیشنهاد گردید. مقدار مذکور بر مبنای روش رایج در طرح های مرتع داری، برابر یک هکتار برای یک دوره 30 سال پیشنهاد شده است که این امر، بیانگر لزوم توجه به عوامل مؤثر بر ظرفیت چرا است و بر کاربرد مدل پیشنهادی، به منظور محاسبه ظرفیت چرای بلندمدت مرتع در طرح های مرتع داری تأکید دارد.

زمینه و اهداف: بنابر اهمیت حافظه کلامی کوتاه مدت، تاکنون مطالعات بسیاری برای شناخت مکانیسم و ماهیت آن صورت گرفته است. مطالعات سبب بوجود آمدن دو دیدگاه زبانی و غیر زبانی نسبت به آن شده است. در طی این مطالعات پدیده ای بنام شباهت واجی مطرح شد که دامنه اختلافات بین دو دیدگاه را افزایش داده است. با در نظر گرفتن تفاوت های زبانی، انجام مطالعات بر روی حافظه کلامی کوتاه مدت در زبان های مختلف می تواند سودمند باشد. هدف این مطالعه بررسی اثر شباهت واجی بر ظرفیت و ترتیب حافظه کلامی کوتاه مدت در زبان فارسی است.روش بررسی: در این مطالعه توصیفی - تحلیلی 16 نفر با میانگین سنی 20 سال (SD=2.03) شرکت کردند که دوازده نفر نفرشان مونث و چهار نفر مذکر بودند. تمام افراد فارسی زبان (تک زبانه) بودند و هیچ کدام از آنها سابقه اختلال شنوایی یا گفتاری نداشتند. کلمات مورد استفاده 450 کلمه فارسی بود که در سه لیست کلمات هم قافیه، کلمات متجانس و کلمات نامشابه دسته بندی شدند. در هر لیست 25 زنجیره 6 تایی از کلمات بصورت شنیداری ارایه می شد و 3 ثانیه بعد از شنیدن کلمات هم زنجیره، آزمودنی ها یادآوری کلمات را با صدای بلند انجام می دادند.یافته ها: آنالیز واریانس یکطرفه نشان داد که بین سه لیست اختلاف معنادار وجود دارد (P<0.001). مقایسه چندگانه توسط آزمون post hoc Tukey نشان داد که بین لیست هم قافیه و کلمات نامشابه تفاوت معنی دار وجود دارد (P<0.0001). همچنین بین لیست تجانس و کلمات نامشابه تفاوت معنادار بود (P=0.006) اما بین لیست قافیه و تجانس اختلاف معناداری مشاهده نشد (P=0.422).نتیجه گیری: در این تحقیق مشخص شد که قافیه و تجانس اثر تسهیلی بر ظرفیت حافظه دارند. به نظر می رسد واکه در این کلمات، به علت دارا بودن وضوح بالاتر نسبت به سایر واج های کلمه به عنوان یک مختصه عمومی بارز عمل کرده و اثر تسهیلی بر حافظه کلامی کوتاه مدت دارد. اما در این بین تفاوت های زبانی در نظام واجی و میزان وضوح واکه ها می تواند سبب مشاهده رفتار متفاوت شباهت واجی در سایر زبان ها گردد. بنابراین احتمال دارد که حافظه کلامی کوتاه مدت بعلت حساسیت به میزان وضوح واکه ها یک ماهیت زبانی داشته باشد.

لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

بررسی کمی نقش مدیریت بر مولفه های مختلف خاک و آب در زیست بوم های مرتعی کم تر مورد توجه محققین و مدیران قرار گرفته است. بدین منظور تحقیق فعلی با هدف مقایسه نقش مدیریت در مراتع تحت چرای آزاد و قرق کوتاه مدت از نظر نفوذپذیری، تولید روان آب و پستی و بلندی خرد در بخشی از مراتع ییلاقی کدیر واقع در جنوب شرقی شهرستان نوشهر انجام شد. به منظور برآورد میزان روان آب از پلات های با 0.5×0.5 متر و باران ساز با شدت بارش 1.6 میلی متر در دقیقه استفاده شد. همچنین میزان نفوذ از بررسی بیلان آبی ورودی، روان آب و آب جمع آوری شده از لبه های فلوم طراحی شده، به دست آمد. برای تعیین پستی و بلندی خرد نیز از یک خط کش چوبی مدرج به فواصل 10 سانتی متر و قابلیت ثابت مانی روی لبه پلات استفاده شد. سپس مقایسه عملکرد تیمارها در مقوله های مورد بررسی با استفاده از آزمون Tukey انجام پذیرفت. تجزیه و تحلیل مقادیر نفوذپذیری، روان آب و پستی و بلندی خرد از پلات های دو تیمار موید اختلاف معنی دار میانگین آن ها در سطح اعتماد بیش از 95 درصد بود. همچنین نتایج نشان داد که مقادیر نفوذپذیری، تولید روان آب و پستی و بلندی خرد در تیمار چرای آزاد به ترتیب 0.97، 1.48 و 1.50 برابر مقادیر حاصل از تیمار قرق کوتاه مدت بوده است.

پیش زمینه: تعویض مفصل زانو یکی از راه حل های نهایی برای بیماری های زانو با تخریب مفصل و علایم بالینی درد، دفورمیتی و محدودیت حرکتی می باشد. نتایج این عمل جراحی در مطالعات موجود در سایر کشورها عالی گزارش می شود. در کشور ما مقالات مربوط به نتایج تعویض مفصل زانو زیاد نیستند. شرایط اجتماعی و فرهنگی و اعتقادات مذهبی مردم در میزان رضایت مندی نقش دارد. هدف از این بررسی، ارایه نتایج کوتاه مدت تعویض مفصل زانو در کرمان بود.مواد و روش ها: در یک مطالعه با روش کارآزمایی بالینی و آینده نگر، 54 بیمار (11 مرد و 43 زن) مبتلا به تخریب زانو بین سال های 1381 تا 1385 در یک مرکز آموزشی- درمانی کرمان تحت درمان آرتروپلاستی زانو قرار گرفتند. میانگین سنی بیماران 65 سال (80-41 سال) و میانگین زمان پیگیری 34.4 ماه (3 ماه تا 5 سال) بود. 46 زانو آرتروز و 8 مورد آرتریت روماتویید داشتند. داده های قبل و بعد از عمل با استفاده از برگه ارزیابی «انجمن زانو» مقایسه و وضعیت بیمار در مقایسه با سمت مقابل ارزیابی شد.یافته ها: بر اساس سیستم ارزیابی «انجمن زانو» 19 بیمار گروه A، 4 بیمار B و 31 بیمار C بودند. میانگین میزان بهبود درد از 33 قبل از عمل به 77 و ارزیابی عملکرد از 41 به 72 رسید. 96% بیماران از جراحی خود رضایت داشتند. یک مورد عفونت سطحی، یک مورد عمقی، 2 مورد تاخیر در ترمیم زخم مشاهده شد. سه مورد نیاز به تعویض دوباره داشتند که یک زانو به دلیل عفونت حاد 10 روز پس از عمل، یک مورد عفونت 16 ماه بعد از عمل و دیگری تغییر شکل جزء تی بیا پس از یک سال بود.نتیجه گیری: آرتروپلاستی در بیماران کرمانی با درصد بالای رضایت بیماران همراه است و شکست در کوتاه مدت بیش از همه به خطای تکنیک جراحی و عفونت مربوط می شود.